Lieve mensen,

Zoals velen van jullie gemerkt hebben, ging het de afgelopen tijd niet helemaal goed met onze blog. De beheerder van deze site besloot namelijk om te boel om te zetten en dat ging niet volgens verwachting. Het zal helaas niet mogelijk zijn om die vier maanden helemaal te beschrijven, maar ik zal in ieder geval proberen de hoogtepunten eruit te lichten.

Het vorige verslag is van begin augustus. Marcel heeft sinds die tijd nog de nodige trips naar Singapore gemaakt en in november moest hij zelfs een keer naar Korea voor een presentatie van een uur!!! Gelukkig vinden de kinderen en ik vrij snel onze draai weer als Marcel weg is, dus wat dat betreft gaf dat geen problemen. In september zijn we, zoals gezegd, naar Turkije gegaan en alle verwachtingen werden waargemaakt. Wat een fantastisch resort lag er op ons te wachten. Diverse zwembaden, een kids-club waar drie keer per dag activiteiten waren waar Casper regelmatig aan meedeed, heerlijk eten, een mooi appartement, kortom; optimaal genieten. Daphne blijkt net zo’n waterrat als Casper. Als we dachten aan de rand van het zwembad te kunnen gaan zitten, werd er geprotesteerd omdat zij toch echt wel IN het water wilde. Daphne werd een lokale beroemdheid op het resort. De manager van de kids-club vond haar helemaal geweldig en gaf uitgebreid aandacht aan haar. Dat bracht met zich mee dat ze regelmatig een microfoon voor haar neusje geduwd kreeg, zodat ze van zich kon laten horen. Daphne kende alle liedjes en daarbij behorende dansjes al snel uit haar hoofd en deed op haar manier aan alles mee. Geweldig om te zien. Voor Casper was het best bikkelen, want heel veel aandacht ging naar zijn zusje uit met dat blonde koppie, maar hij heeft zich dapper gedragen. We hebben erg weinig ondernomen, gewoon omdat we daar geen zin in hadden en omdat er genoeg te doen was op het resort. Wel hebben we een dagje het plaatsje Manavgat bezocht (een grote markt waar ze vooral nep verkopen) en bij dat plaatsje hoorden ook watervallen. Wel aardig, Casper vond ze mooi en hij wilde er ook graag heen, maar we hadden het prima kunnen missen. We hebben ook een uitstapje gemaakt naar Side, een oud stadje met overblijfselen uit de oude tijd, een leuke haven en veel toeristische winkeltjes. Maar wel gezellig en toch leuk om even weg te zijn. Na twee weken was het weer voorbij en gingen we weer naar huis. Daphne heeft het nog lang over Memet gehad (de bewuste manager), maar vond het ook wel weer lekker om thuis te zijn.

In oktober werd ik weer een jaartje ouder, en waar Daphne in het begin nog wel eens wat verlegen werd bij grotere gezelschappen, voelde ze zich nu als een vis in het water. Ze schuifelde lekker overal tussendoor en heeft zich wederom prima vermaakt. In de herfstvakantie vergezelde Casper Daphne weer naar de sportschool. Dat is toch altijd extra gezellig. En Jutta is in de vakantie nog een dagje hier geweest en dat was ook leuk.

Half november kwam Sinterklaas natuurlijk weer aan in Nederland. Daphne vond het allemaal even leuk. Het Sinterklaasjournaal heeft ze helemaal gevolgd, de intocht op televisie vond ze prachtig en de komst van de goedheiligman in Hoogland was een groot feest. Ze bedankte de Pieten die de pepernoten in haar handjes duwden netjes en zong uit volle borst mee met de liedjes. Op de dag van de intocht mochten de kinderen hun schoen zetten en daar zat voor Daphne de volgende ochtend een mooie Pooh-knuffel in. Tijdens pakjesavond heeft ze ook weer mooie cadeaus gekregen en tenslotte mochten ze op 4 december nog een keer hun schoen zetten. Daar zat voor Daphne dit keer een Nijntje-boekje in. Dat lezen we sinds die tijd regelmatig aan haar voor.

Na een paar weken Sinterklaasliedjes te hebben gedraaid had mama die wel een beetje gehad. Op naar de kerstliedjes dus!! Casper en Daphne vergissen zich nog wel eens, maar over het algemeen zingen ze nu gezellige kerstmelodietjes. Als Daphne weer een keer per ongeluk een Sinterklaasliedje zingt, vraag ik haar waar Sinterklaas is….”Naar huis, naar Spanje” zegt ze dan en dan gaat ze over op iets anders. Werkt best goed dus.

Op 12 december moest Daphne weer naar het consultatiebureau. Op zich geen verrassing om te horen dat ze het allemaal wel volgens de statistieken doet. Ze groeit goed, zowel in lengte als gewicht en ze kan zich goed duidelijk maken. Motorisch is ze ook niet gestoord, dus de verpleegkundige was helemaal tevreden. Toen we weggingen gaf Daphne netjes een handje en zei; Tot ziens!!! Echt zo lief om te zien!!!

En nu de aanloop naar de kerstdagen. Casper is druk op school, maar buiten de muziek, de kerstboom en de overige verlichting heeft Daphne niet zoveel last van de kerstmanie (heeft ze misschien wel van haar ouders ). Zaterdag komt opa Jos gezellig eten, zondag gaan we naar ome Arcel en tante Bianca en maandag hebben we gewoon helemaal niets….ook lekker. Vanaf vrijdag de 23e is Marcel, net als Casper, vrij, dus we hebben mooi een week met elkaar om leuke dingen te doen. We gaan sowieso een nieuw bed voor Casper kopen en we gaan nog een dag naar over-oma en tante Ammy. Daar hebben de kinderen het ook altijd goed naar hun zin.

Tot slot wilde ik nog een paar foto’s van onze kleine dame bij dit bericht zetten, maar de foto’s mogen nog maar een maximaal aantal MB’s hebben en onze foto’s zijn groter. Moet dus eerst even aan het klussen voordat ik er foto’s in kan plakken. Maar het verslag van de afgelopen maanden hebben jullie nu wel weer, dus dat is in ieder geval iets.

Liefs en voor wie dit nog leest in het oude jaar…hele fijne feestdagen en een gelukkig 2012!!!

Lieve mensen,

Het is nog geen maand geleden en daar ben ik alweer!! Een update over het leven hier in huize Galjee-Stork. Zoals in het vorige bericht gemeld, hebben we Marcel zaterdagochtend (9 juli) vroeg opgehaald van Schiphol. Casper mocht dit keer niet in de buggy, omdat zijn zus daarin zat, maar ook lopend deed hij het erg goed. Daphne leek het allemaal de normaalste zaak van de wereld te vinden, zo vroeg op. En toen de kinderen Marcel na 2 weken dan weer zagen was dat toch wel erg leuk. Dat weekend heerlijk genoten met zijn viertjes, vooral van het weer samen zijn. 

Marcel is, in tegenstellling tot eerdere planningen, tot zijn volgende trip 4 weken in Nederland, dus dat is een prettige meevaller. En dat geeft hem ook wat meer gelegenheid om dagen tussendoor vrij te nemen. De eerste keer dat hij vrij was, zijn we met zijn vieren naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen gegaan. Wat een geweldige dag was dat!!! Het was heerlijk weer en er was zowel voor Casper als Daphne genoeg te doen. Daphne had het liefst de hele dag "hop paardje hop" gedaan bij de paardenrenbaan, maar 3 rondjes op die knollen vonden wij toch wel voldoende. Tijdens een theatervoorstelling heeft Daphne even een powernap gedaan en zo kon ze het de hele dag goed volhouden. Wonderbaarlijk wat een rek ze dan heeft, dat kleintje van ons. 

Het weer zit verder helaas niet heel erg mee de afgelopen weken, dus we zijn veel binnen, maar Daphne lijkt zich prima te vermaken. Daarbij ga ik 2 tot 3 keer sporten in de week en kan zij, samen met Casper, lekker spelen bij de opvang in de sportschool. Ze vindt het erg gezellig om met de andere kindjes te spelen en het is toch wat leuker dan alleen thuis spelen. Als het goed is wordt het komende week beter weer en dan staan er allemaal leuke dingen gepland. Deels voor Casper alleen, maar ook absoluut dingen waar Daphne veel plezier aan zal beleven. Dinsdag komt er een vriendinnetje van Casper spelen, maar ik weet zeker dat Daphne gewoon mee zal spelen. Woensdag gaan we met een ander vriendinnetje van Casper (en haar vader en broertje) naar de dierentuin en dat vindt Daphne ook altijd gezellig. Vrijdag gaan we bij vrienden op bezoek waar ze het naar haar zin zal hebben en zondag gaat ze mee naar Harmelen om tante Alie te feliciteren voor haar verjaardag. En dan heeft Casper nog een weekje vrij en ook voor die week gaan we proberen nog wat gezellige dagen te plannen. Marcel vertrekt komende zaterdag weer voor een week naar Singapore, dus we gaan er met zijn drietjes iets van maken, maar dat gaat vast wel lukken. De zaterdag dat hij terugkomt gaan we hem wederom samen ophalen en als alles goed gaat gaan we dan ook die dag de 91e verjaardag van oma vieren. Kijken of Marcel mee kan, wellicht dat hij zoveel last heeft van zijn jet lag dat hij thuisblijft. Maar ik ga sowieso met de kinderen. 

En dan nog dit; de vakantie is inmiddels geboekt!! We gaan heerlijk twee weken naar Turkije, een ultra all inclusive vakantie. Als we de verhalen mogen geloven is het daar een groot paradijs voor kinderen met veel speeltuinen, zwembaden, glijbanen en weet ik veel wat nog meer. We zullen zien. We vertrekken 13 september, dus we moeten nog een slordige 6 weken wachten, maar dan gaat het toch echt gebeuren. Eerst moeten de kinderen nog wel even een prikje halen, maar dat zal wel goedkomen. Daar hebben ze beide nooit echt heel veel last van gehad. En het wordt pas vervelend als ze ziek worden tijdens de vakantie, terwijl we het hadden kunnen voorkomen. 

Tot slot natuurlijk nog wat plaatjes van onze kleine dame. 

Lieve groetjes, Marcel & Irene, Casper & Daphne

Lieve allemaal,

Het is weer tijd voor een bericht betreffende onze kleine meid. Het is zo'n lekker wijfie!!! En lopen dat ze doet!!! Ze legt inmiddels hele afstanden af en krijgt steeds meer vertrouwen in zichzelf. En de klim- en klauterpartijen gaan ook gewoon door. De bank op, de bank af, de stoel op, de stoel af….want stel je voor dat je langer dan een paar seconden op dezelfde plek zit. Dat kan natuurlijk niet….als je Daphne heet. 

Het vorige bericht is van een maand geleden en in die tussentijd zijn er eigenlijk geen hele gekke, bijzondere dingen gebeurd, buiten dat de ontwikkeling van zo'n klein mensje natuurlijk bijzonder genoeg is. Je ziet haar op meer fronten dan alleen lopen met sprongen vooruit gaan. Ze gaat steeds meer woorden zeggen (en weet dan ook echt wat ze zegt), je kan echt vragen aan haar stellen en dan krijg je het goede antwoord en ze geeft steeds meer zelf aan, bijvoorbeeld dat ze verschoond moet worden (dat maakt ze dan duidelijk met "poepen", geen twijfel mogelijk wat er dan moet gebeuren). 

En zoals de titel van dit bericht al aangeeft, zijn de meiden momenteel met zijn tweetjes thuis. Daphne ging een maandje geleden logeren bij opa Ruud en Geraldine, iets dat overigens super goed is gegaan, en nu is de beurt aan Casper. Aangezien Marcel wederom in Singapore zit (al anderhalve week), zijn Daphne en ik lekker met zijn tweetjes thuis. Wel gek, maar ook wel heel leuk. Gisteren hebben we Casper naar 't Harde gebracht en na het eten zijn Daphne en ik naar huis gereden. Vanmorgen zit je dan ineens met zijn tweexebn op bed, in plaats van met zijn driexebn of vieren. Eerst gezellig samen boodschappen gedaan en daarna naar de stad. Morgen zal het ook een relaxed dagje worden. Wat boodschappen doen, in huis aan de gang en samen leuke dingen doen. Wellicht nog een DVD van Nijntje kijken, want Nijntje is haar grote vriendin!!! En morgen mag ze lekker in haar eentje in het grote bad, zal ze ook vast leuk vinden. 

Vrijdag komt Casper in de loop van de ochtend terug naar huis, maar voor die tijd komt tante Bianca nog even koffie drinken met Rogier. Opa Ruud en Geraldine blijven lunchen, opa is zo lief om de tuin te doen en 's avonds blijven ze ook nog een hapje eten. Een gezellige dag met zijn allen. 

Zaterdagochtend landt, als het goed is, Marcel weer vroeg op Schiphol. En waar ik de vorige keer alleen met Casper naar Schiphol ging, ga ik nu met beide kinders Marcel ophalen. Ik weet nu hoe Casper zich houdt zo vroeg in de ochtend, dus ik durf het met gemak aan. We kijken erg uit naar Marcel zijn thuiskomst. Hij is bijna twee weken weg geweest. Zo lang zijn Marcel en ik in 15 jaar nog niet zonder elkaar geweest. En dan wordt het dus genieten van het feit dat we weer samen zijn met ons gezinnetje. Marcel zal naar alle waarschijnlijkheid nog twee keer naar Singapore moeten, maar dat is dan minder lang. En als het goed is kan hij in de tussentijd nog wel wat vrije dagen opnemen, zodat we nog wat leuke dingen samen kunnen doen. Casper heeft tenslotte vakantie en dan is het wel leuk om wat tijd samen door te brengen. Onze "echte" vakantie zal pas in september plaatsvinden, tot die tijd sprokkelen we wat dagen bij elkaar. 

Tot slot nog wat plaatjes van onze dame…

Lieve groetjes, Marcel & Irene, Casper & Daphne

Lieve mensen,

Wij zijn terug van vakantie, Marcel zit in Singapore, de kinderen liggen op bed, dus ik maak nu echt even tijd om een stukje voor de site te schrijven. Voor eenieder die het leest leuk, maar ook voor Daphne later als naslagwerk. Ik heb voor Casper alle verhalen met foto's uitgeprint, zodat hij dat voor zichzelf heeft, mocht hij het later nog eens willen zien. Voor Daphne wil ik ook proberen een mooi boekwerk te maken. 

Zoals gezegd zijn we vorige week voor een kleine week op vakantie gegaan, maar daarvoor zijn er ook nog wel wat dingen geweest die het vermelden waard zijn. Onze kleine dame is daadwerkelijk een kleine dame als we de statistieken mogen geloven. Ze wordt ook regelmatig veel jonger geschat dan de 16 maanden die ze inmiddels oud is. Ze woog bij de laatste meting in april 9650 gram, dat was 150 gram meer dan de keer ervoor. En ze is 73 cm lang (wellicht inmiddels een cm langer, maar in een maand gaat het niet zo heel hard). Om een vergelijking te geven; Suzanne van Liesbeth en Henk-Jan is 7 maanden jongen en maar 3 cm korter…..het is dus gewoon een klein opdondertje. Maar dan mag de pret niet drukken. Ze doet het verder gewoon erg goed en ik geloof dat we ergens in juli pas weer naar het bureau hoeven. En tussendoor vertrouw ik maar gewoon op ons eigen oordeel. We hebben tenslotte een beetje ervaring, ze is geen vel over been (integendeel) en ze gaat lekker haar gang.

Zoals in het bericht van eind maart al aangekondigd, heeft ze het lopen ontdekt. Ze is alleen nog erg voorzichtig, omdat ze het gevoel heeft dat ze haar evenwicht niet goed kan houden. Ze zakt ook de hele tijd door haar beentjes, zodat ze dichter bij de grond is, mocht ze vallen. Ze heeft een week of 3 geleden (15 mei) haar eerste 2 losse stapjes gezet. Ze probeert het wel steeds vaker zelf, maar meer dan die 2 stapjes vindt ze toch wel spannend. Gelukkig heeft ze een hele lieve broer die heel vaak met haar aan haar handje gaat lopen en voor zijn doen best veel geduld heeft. Maar ze krijgt sowieso steeds meer vertrouwen in haar eigen doen en laten. Ze klimt zelf de bank op en af, het bed komt ze zelf af en ze probeert voor zichzelf gewoon steeds haar grenzen te verkennen/verleggen. Niet altijd goed voor mijn hart als ze bijvoorbeeld weer over de leuning van de bank hangt met haar koppie naar beneden, maar het gaat gewoon echt steeds beter.

Verder blijft het een ontzettende donderstraal. Ze trekt iedere deur of la open die ze open krijgt en gooit dan het liefst de inhoud van de betreffende kast op de grond. Zo kwam ik pasgeleden op haar kamer waar een kast staat met toiletartikelen en zakdoekjes en zo, en die lagen dus allemaal door de kamer. En zoals op de foto's van het bericht van vorige week te zien was, heeft ze ook een hele tissuebox leeggetrokken. Dan moet je eigenlijk boos worden, maar ik heb gezegd dat ze stil moest blijven zitten en ik ben eerst de camera gaan pakken. Pedagogisch zwaar onverantwoord, maar dat is dan maar een keer zo. Ik ben ook maar een mens. Dat bleek vanmiddag ook toen ik haar met haar rug naar de tafel had gedraaid, omdat ze weer zat te stieren met het eten. Dan draait ze zich om en gaat gekke bekken naar Casper zitten trekken. Op een gegeven moment moet hij dan lachen, ik zie alles vanuit mijn ooghoek gebeuren en dan komt er een moment dat ik mijn lachen ook niet meer in kan houden. Maar zoals gezegd; ik ben ook maar een mens….gelukkig maar.

Vorige week bij Alie en Gerard konden we heerlijk naar buiten en Daphne heeft daar de hele tuin gezien. Inclusief de vijver van heel dichtbij….Gelukkig hielden we haar de hele tijd in de gaten, maar die dame kan dan ineens toch sneller zijn dan je denkt. 

En toen dus een kleine week vakantie. We hadden een huisje bij Landal op de Cauberg in Limburg geboekt voorzien van alle luxe. Zonnebank, sauna, bubbelbad, alles erop en eraan. Bij aankomst kregen we een luxe villa voor 8 personen toegewezen, dus dat was helemaal lekker natuurlijk. Dan heb je toch wel echt veel ruimte om je heen. Daphne vond het allemaal ook prima. Ze was wel iedere ochtend om 6 uur wakker en aangezien het huisje aan de binnenkant vrij gehorig was, hebben wij haar toch maar bij ons in bed genomen, omdat ze Casper al een keer wakker had gekletst. We vonden zijn nachtrust toch wat belangrijker dan de onze, maar het is best bikkelen kan ik je zeggen; iedere ochtend om 6 uur wakker zijn als je er zelf toch wat later in gaat dan normaal. Maar goed, daar hoort er ook een beetje bij. De afgelopen twee dagen was het na half acht dat ze wakker werd, dus dat compenseert dan weer wat. We hadden drie hele dagen in Limburg, dus we hebben wel wat dingen ondernomen, maar we hebben ook wel lekker genoten van het feit dat we niets hoefden. Dinsdag zijn we naar het sprookjesbos in Valkenburg gegaan met bijbehorende grotten. Alvast een korte kennismaking met wat we later in de week wilden gaan doen. 's Middags nog wat rondgekeken in het dorpje Valkenburg, maar daar was erg weinig te beleven. Een kerkje bekeken, Casper heeft een kaarsje voor de oma's aangestoken en daarna wat gaan eten. Woensdag zijn we naar Maastricht (op 10 km afstand) gegaan en na Daphne haar middagtukkie naar Margraten (op 5 km afstand). Casper kon daar lekker rondhollen, Daphne heeft in de wagen lekker rond zitten kijken en wij konden weer even herinneringen ophalen aan het al eerder geziene indrukwekkende veld met wit gedenkkruizen. Donderdag hebben we 's ochtends erg rustig aan gedaan en heeft Daphne even bij kunnen tanken. 's Middags zijn we naar de Gemeentegrotten van Valkenburg gegaan en daar hebben we een rondleiding met een treintje gehad. Dat duurde een half uurtje. De trein was natuurlijk super voor Casper en de lengte van de rondleiding was voor de kinderen prima te doen. Daarna nog een stukje gewandeld en toen terug naar het huisje. 's Avonds op het park gegeten en alvast wat ingepakt. Vrijdagochtend wilden we namelijk niet te laat vertrekken, omdat Marcel 's avonds nog door naar Schiphol moest voor een weekje Singapore. Hij gaat meedoen aan een project voor een bedrijf waarvan een van de grote kantoren daar gevestigd is. Heel vervelend…..Wel een gek idee dat hij direct na de vakantie door moest, maar aan de andere kant ook wel fijn dat hij de hele week lekker met ons weg was. Het gaat goed met hem, had wel ietwat last van een jetlag, maar het was allemaal te doen. Zaterdagmorgen komt hij om 7.10 uur aan op Schiphol en dan gaan Casper en ik hem ophalen. Daphne gaat namelijk van de week voor het eerst alleen logeren bij Opa Ruud en Geraldine. Met twee kinderen zou ik niet zo heel erg staan te springen om om 6.15 uur in de auto te zitten, maar met eentje durf ik het wel aan. En als wij dan terug zijn, wordt Daphne door opa en Geraldine thuisgebracht en is het gezinnetje weer compleet.

En nu natuurlijk nog wat foto's van onze kleine dame. Ik hoop dat jullie weer een beetje bij zijn. Tot de volgende keer!!!

Liefs, Marcel & Irene, Casper & Daphne

Lieve allemaal,

De afgelopen twee maanden is er natuurlijk van alles gebeurd, maar ik heb gewoon niet de tijd genomen/gemaakt/gehad om even goed te gaan zitten voor een volgende episode. Nou gaan we morgen ook voor een weekje op vakantie, dus ik heb besloten een nieuw verhaal te schrijven als we terug zijn. Maar een paar leuke foto's van onze kleine grote meid wil ik jullie natuurlijk niet onthouden. Vandaar nu alvast een tussendoor berichtje met wat kiekjes van onze dame.

Lieve groetjes en tot gauw!!!

Marcel & Irene, Casper & Daphne

Lieve allemaal,

Daphne wordt een grote meid, in alle opzichten. Sinds het vorige bericht van 10 maart heeft ze toch al wel weer de nodige sprongen gemaakt. Tijd dus om jullie bij te praten.

Om te beginnen het eten…onze dochter eet als een bouwvakker!!! Hoe zou dat nou komen?? Ik denk dat ik hier mezelf maar aan moet kijken. Maar ze eet daadwerkelijk alles!!! Dat wil zeggen; als haar pet ernaar staat. Als die net verkeerd op haar kale koppie staat, eet ze gewoon niet. En dan kun je proberen wat je wil, het komt met dezelfde vaart die mond weer uit. Of je krijgt het er gewoon niet in, omdat ze haar hoofd helemaal wegdraait. En wat vind ik dat uitspugen van eten een onhebbelijke gewoonte…die moet ik er nog uit zien te krijgen. Maar goed, als ze goed zit te eten, gaat echt alles naar binnen. Vis, bami, stamppot, noem maar op. Wat is dat toch fijn. Met Casper boffen we ook al zo, die eet ook ongeveer alles (behalve witlof). Maar ja, ze mogen toch ook iets niet lekker vinden. Er zal ongetwijfeld nog een tijd komen dat ze moeilijk gaat doen met eten, maar dat zien we dan wel. Voorlopig gaat dit lekker. Ze wordt zelfs blij van een bakje yoghurt met diksap! Wat is een kind toch (nog) gauw tevreden. Het meest verwen je haar echter met een bakje frites en stukjes frikandel, met daarbij een beetje appelmoes. Ze eet nog net niet het eten van mijn bord erbij op, maar het scheelt niet veel. 

En dan het sociale aspect. Waar ze het een tijdje geleden nog niet zo leuk vond om in een groter gezelschap te zijn, geniet ze ondertussen van al de mensen om zich heen, met bijbehorende aandacht. Afgelopen zaterdag hebben we Marcel zijn 35e verjaardag gevierd en je kan stellen dat het druk was. Daphne vond het allemaal prima en heeft lekker zitten spelen met van alles en iedereen. Natuurlijk ook lekker veel op schoot gezeten bij deze en genen, dat hoort erbij. Deze verandering komt toch wel voort uit het feit dat we haar voor een dag per week naar Dribbel hebben laten gaan. Vanaf mei gaat ze echter niet meer, maar ik ben er nu niet meer bang voor dat ze zich niet goed zal voelen in wat grotere gezelschappen (voor zover ik daar bang voor was). Daarbij ga ik tegenwoordig 2 keer per week met haar naar de sportschool. Als ik dan mijn best doe op de fiets of met de gewichten, speelt Daphne lekker bij Ans met de andere kindjes die er dan zijn. En die groep wisselt iedere keer, qua samenstelling en qua grootte. Ze heeft het hier erg naar haar zin, dus dat is ook lekker. Als ik echt de kolder in mijn kop heb, ga ik misschien nog wel een extra ochtend. Daphne zal het in ieder geval alleen maar gezellig vinden.

En dan de letterlijke stappen die ze momenteel maakt. Ze heeft het lopen ontdekt!!! Wel nog aan de hand of langs de meubels, maar ze krijgt steeds meer vertrouwen in zichzelf. En gisteren is ze zelf de trap opgekropen. Voetje voor voetje, heel voorzichtig, en regelmatig achterom kijken of ze het nog goed deed, maar ze heeft de hele klim zelf gedaan. Blijkbaar moeten die kleintjes er eerst echt achter komen dat ze het kunnen en dan gaat het ineens hard. Wat een feest om haar zo bezig te zien.

En verder is het een ontzettende dondersteen. Ze weet heel goed dat ze bepaalde dingen niet mag (planten opeten, lampen aanzetten, schakelaars omzetten, in de studeerkamer boeken uit de kast trekken), maar ze trekt zich er niets van aan. En maar lachen als we haar dan achterna komen. Ergens is het natuurlijk gewoon om te lachen, maar ja, je moet je gezicht in de plooi houden, wil je enigszins serieus overkomen….niet altijd even makkelijk kan ik je zeggen. Ik weet wel dat ik Casper een stuk makkelijker alleen in de kamer liet. Die box blijft voorlopig denk ik staan, zodat ik haar nog af en toe veilig "achter de tralies" kan zetten.

Ik denk dat ik zo alles wel weer zo'n beetje gemeld heb. Tot slot natuurlijk nog een paar foto's van onze lieve kleine draak!!

Lieve groetjes, Marcel & Irene, Casper & Daphne

Zoals in het vorige bericht gezegd, zou Casper gaan logeren bij opa Ruud en Geraldine, maar doordat opa Ruud en Geraldine allebei ziek waren kon dat niet doorgaan. Dus geen meidenweekje hier in huize Galjee-Stork. Daphne maakt dat allemaal nog niet bewust mee en Casper is zo flexibel als ik weet niet wat, maar het werd toch een ander weekje dan verwacht. Maar daarom niet minder leuk.

We hebben de hele week lekker een beetje aangerommeld. Marcel vertrok maandagavond voor vier dagen naar Brussel, dus toen moest ik aan de bak met de twee kinders. Het was al lang geleden dat ik   's nachts alleen was met de kinderen (Marcel is het afgelopen jaar erg weinig naar het buitenland geweest), dus deze 4 nachten waren wel meteen een vuurdoop. Maar nu kon ik mooi oefenen voor als Marcel half maart voor een paar dagen naar Kenia vertrekt, dan ben ik 5 nachten met de kinderen alleen. Wij hebben de mazzel dat we erg makkelijke kinderen hebben die sowieso goed slapen, dus dat maakt het al een stuk aangenamer voor mams. Woensdag is Daphne gewoon naar Dribbel gegaan en op donderdag heeft Milou, het buurmeisje, een middagje op de kinderen gepast. Gezellig voor de kinderen en mams had haar handen vrij voor andere zaken. En daar heb ik goed gebruik van gemaakt kan ik je vertellen!!!

Vrijdag was Mieke jarig en doordat Casper nu niet ging logeren, hadden we de gelegenheid daar op verjaardagsvisite te gaan. En wat was het weer gezellig!!! Rana, de hond van Mieke en Peter, vond Daphne erg interessant en lief en bleef haar maar likjes geven. Daphne snapte in het begin totaal niet wat er gebeurde, maar ook zij vond het wel spannend. En Mieke had mini-Bossche-bollen in huis gehaald en zoals te verwachten zat Daphne daar heerlijk van te smullen. Dat kind schuift echt alles naar binnen!!! Niet te geloven zeg. We zijn lekker gaan wandelen met de hond, hebben gezellig gespeeld en eind van de middag zijn we weer naar Hoogland gereden. Marcel was inmiddels thuis, dus dat was ook wel erg leuk. 

Zaterdag de 26e februari hadden we een afspraak staan met Alie en Gerard en dat was erg gezellig. En ook bij hen krijgen Daphne en Casper aandacht genoeg!!! Leuk om iedereen zo bezig te zien met die kleintjes. Zondag was er even rust in de tent en dat was ook helemaal niet erg. Door de week moeten we hier toch om 6.30 uur het wekkertje zetten en meestal zijn de kinderen rond 6.45 uur wel wakker, dus dan is het niet verkeerd om het op zo'n zondag een beetje rustig aan te doen. 

Afgelopen weekend hebben we de verjaardag van Rogier gevierd. Die is maandag 7 maart al weer 2 geworden. Hoezo "de tijd gaat hard??". Daphne heeft de hele dag een beetje tussen iedereen doorgescharreld, kroop zo nu en dan eens bij iemand op schoot en heeft zich op deze manier prima vermaakt. Ze had 's ochtends geslapen, maar de middag leek het niet nodig om haar weg te leggen. Ze heeft het prima volgehouden en bleef erg vrolijk. Niet onbelangrijk.

En nou is Casper morgen weer een extra dagje vrij, dus gaan we 's middags gezellig met zijn drietjes op bezoek bij een vriendje van Casper. De mama's aan de koffie, de jongens met elkaar spelen en Daphne zal overal wel een beetje tussendoor scharrelen. 

Tot slot, zoals jullie van me gewend zijn nog wat foto's. Ik moet bekennen dat we niet zo heel veel foto's hebben gemaakt de afgelopen tijd, dus dat geeft me wat te doen de komende tijd. Maar toch een paar, voor het idee.

Groetjes, Marcel & Irene, Casper & Daphne

Nou ben ik wel klaar met stoeien…..

En toen was Casper alweer 4 en Daphne alweer 1. Aangezien dit Daphne haar blog is, zal ik me beperken tot haar verjaardag, anders wordt het wel een heel lang verhaal.

Maar wat we natuurlijk wel moeten vermelden, is dat Casper nu officieel een kleuter is!! Hij is op 7 februari voor het eerst naar school geweest. Eerst halve dagen om te wennen, en vandaag hebben we een hele dag geprobeerd. Hij vindt het erg leuk op school en wil het liefst donderdag weer de hele dag. Dat moet ik eerst overleggen met zijn juf, omdat donderdag alle voorbereidingen getroffen worden voor de vakantie die gaat komen. Er komen gelukkig nog genoeg schooldagen en hij zal op een gegeven moment wellicht ook een keer niet willen, maar het is natuurlijk leuk dat hij zo enthousiast is. 

Daphne haar verjaardag begon stiekem de 7e al…aangezien we niet 's ochtends vroeg voor alle drukte haar cadeautje wilden geven, hebben we dat de avond ervoor gedaan. En nu kon ze er meteen mee spelen. Ze heeft een zebra-loopfiets gekregen die ze na verloop van tijd kan veranderen naar een soort van rollator voor baby's en uiteindelijk kan er een step van gemaakt worden. Ze is er helemaal blij mee. Er komen leuke geluidjes uit, dat ding maakt muziek en ze kan er al behoorlijk op zitten. 

Dinsdag, op haar verjaardag zelf, heeft ze getrakteerd op de sportschool waar ze altijd naar de opvang gaat 's ochtends. Lekker cake voor de leidsters en de rest van de dames die altijd wel met haar bezig zijn. En woensdag was het Dribbel-traktatie-dag. We hadden een bekertje met een doosje rozijntjes en iedereen heeft ervan zitten smullen. Tja, die kleintjes zijn nog met weinig tevreden. 

Afgelopen weekend hebben we de verjaardagen van de kinderen voor familie en buurtjes gevierd. Zaterdag kwamen de beide opa's met aanhang en natuurlijk waren tante Bianca, ome Arcel en Rogier ook van de partij. Van opa en Geraldine heeft ze een badspeeltje en een mooi Nijntje-boek gekregen, van opa Jos en Jutta kleren en spaarcentjes en van tante Bianca en consorten een mooi Woezel en Pip-boek.

Zondag was het de beurt aan de buurtjes. Van Robart, Iris en de meiden kreeg ze een leuk puzzeltje en samen met Casper kreeg ze een mooi boek. Daar is ze nu nog iets te klein voor, maar ik weet zeker dat ze daar later veel plezier van zal hebben. Van Frans en Ardie kreeg ze een boek dat ze helaas al had, maar dat wordt omgeruild en daar krijgt ze iets anders voor. En van Inge, Michael en de meiden kreeg ze een ontzettend moppig jurkje. Ontzettend verwend dus!!!!

En deze week is alles weer terug naar normaal. De slingers en ballonnen zijn opgeruimd, die mogen volgend jaar weer uit de kast komen. 

Het laatste bericht is van 26 januari en tussen de 26e en de verjaardagen van de kinderen is natuurlijk ook nog het een en ander gebeurd. De 29e januari zijn Peter en Mieke geweest, mijn oom en tante. Dat was erg gezellig en de kinderen zijn overladen met aandacht!!! En Daphne kan het erg goed met ome Peter vinden. Wat heeft die meid zitten vrijdozen zeg!!! Zo leuk om te zien. Ik had dat zelf ook altijd al met Peter (nog steeds overigens), maar het is toch grappig hoe dat genetisch bepaald lijkt…;-).

Op 5 februari hadden we een afspraak staan met Liesbeth, Henk-Jan en de kinderen, maar die zaterdag bleken ongeveer alle kinderen ziek, zwak of misselijk. Suzanne kampte nog met een restje RS-virus (kinderziekte), Thomas had koorts en Daphne had 's ochtends haar bed onder gespuugd; die bleek last te hebben van 4 kiezen!!! die door moesten komen. We hebben het een dagje verschoven, toen waren alle kinderen gelukkig wat meer opgeknapt. 

En zoals gezegd is nu het normale leven weer begonnen. Vrijdag begint Casper zijn vakantie en dat betekent dat broer en zus voor eventjes weer wat meer bij elkaar zullen zijn. Maar volgende week gaat Casper logeren bij opa Ruud en Geraldine en heeft Marcel cursus in Brussel. Dan zijn mams en Daphne dus een paar dagen alleen. Dat zal wel even vreemd zijn, maar ook heel gezellig. We gaan ons vast wel vermaken. Tot slot natuurlijk nog wat leuke plaatjes van onze kleine meid….

Lieve groetjes, Ireen en de rest

Het was deze week echt raak in huize Galjee-Stork. Wat een gesnotter en gesnuf, met hier en daar een keelpijn of een hoofdpijn.

Het begon eigenlijk eind vorige week met Casper. Hij was heel dreinerig, zag nog pipser dan normaal en sliep slecht. Van vrijdag op zaterdag is hij 5 keer wakker geweest en op zaterdag was hij niets waard. Ben en Irene waren hier met de kinderen, maar zodra er ook maar iets niet ging zoals Casper wilde, kwam er een huilbui waar je stil van werd. Van zaterdag op zondag zijn we 1 keer naar hem toegegaan en daarna hebben we hem maar even laten gaan. Met resultaat, want hij is in slaap gevallen en de volgende ochtend relatief laat wakker geworden. Tja, en toen kwam er allemaal prut uit zijn oor. We hadden wel in de gaten dat er wsl een oorontsteking dwars zat, maar je kan het niet met zekerheid zeggen tot je zoiets ziet. Het is gelukkig tot 1 oor beperkt gebleven, maar lastig en pijnlijk is het wel voor het manneke. Zondag zijn we, na overleg met Casper, wel naar tante Ammy gegaan. Zij werd zondag 65 en dat wilden we graag met haar vieren. Nou heeft zij gelukkig ruimte en bedden genoeg, anders waren we sowieso niet gegaan, maar dat bood wel de mogelijkheid om Casper 's middags even te laten slapen. Dat heeft hij dan ook drie uur gedaan. Daphne heeft ook lekker liggen slapen bij Ammy, en zij werd wakker met twee ontstoken ogen. Nou had Rogier ook wel prutoogjes, maar dat zou wel erg snel gegaan zijn. Wsl gewoon ergens opgepakt en nu barstte het los. Daphne lekt nou uit alle gaten in haar gezicht zullen we maar zeggen….want ook de snotneuzen doen het nog steeds goed hier. En of dat nog niet genoeg is, is ze gisteren met haar gezicht tegen het plankje van de stoel van Casper geklapt, waardoor ze een blauw oog heeft. Ze ziet er niet uit!!!! Maar het blijft mijn mooie meisje.

En tussendoor lopen Marcel en ik met keelpijn, hoofdpijn en een lamlendig lijf rond, maar goed, als dat alles is. Marcel heeft twee weken geleden een paar dagen op bed gelegen en verder is het hem bespaard gebleven en bij mij zet het sowieso niet door. Ik loop echt te kwakkelen. Dan weer dit, dan weer dat, maar gewoon verre van erg genoeg om ervoor in bed te blijven liggen. Daar heb ik overigens helemaal geen tijd voor .

Casper is maandag niet naar school gegaan om te wennen, omdat dat voor niemand leuk zou worden. Terwijl dat natuurlijk wel de bedoeling is. Dat hebben we een weekje opgeschoven. 

Morgen zouden we naar Addy gaan, maar dat hebben we maar afgeblazen. Zij zit zelf nog redelijk in de lappenmand en ik zou het vervelend vinden als zij op een of andere manier last zou krijgen van de ontstekingen van onze kinderen. Ik weet niet wat voor invloed het kan hebben, maar ik wil het risico niet lopen. 

Morgen dus nog een dagje thuis en dan denk ik dat het met Casper vrijdag wel weer goed genoeg gaat om gewoon naar Dikkertje Dap te kunnen. Volgende week krijgt hij een drukke week, dus ook hij heeft geen tijd meer om ziek te worden. Twee ochtenden wennen op school en twee ochtenden naar de peuterspeelzaal. Woensdag lekker uitrusten.

Dat was het weer voor vandaag. Tot slot nog wat plaatjes van onze kindjes.

Lieve groetjes, Ireen en de rest.

Dat bericht heeft langer op zich laten wachten dat verwacht. Je zou toch denken dat ik genoeg tijd heb om eens in de zoveel tijd een stukje voor de site te schrijven, blijkbaar pakt het in de praktijk toch anders uit. Maar goed, daar ben ik dan weer, met de nieuwste nieuwtjes over onze kleine meid…en natuurlijk ook een beetje over haar broer. 

Het vorige relaas stopte begin november. Daarin staat dat Daphne met mij naar de sportschool gaat op dinsdagochtend. Ze heeft het daar inmiddels echt heel erg goed naar haar zin en Ans is haar grote vriendin. Als ze die ziet is alles goed. Echt heel fijn, want het is niet leuk om je kind huilend achter te laten. Dat gebeurt bij Dribbel inmiddels ook niet meer. Daar zit ze vrolijk te zwaaien als ik weg ga en ook weer als ik haar op kom halen. In het begin sliep ze slecht bij Dribbel. Af en toe een uurtje als we mazzel hadden, maar ook dat gaat een stuk beter. Van de week heeft ze zelfs twee keer twee uur geslapen. En dat is, net als dat ze niet meer huilt, gewoon heel erg fijn. Ze is nu niet helemaal afgedraaid aan het eind van de dag en ze hoeft donderdag niet bij te tanken. Iets wat de eerste maanden toch echt wel nodig was.

Begin december kwam Sinterklaas bij de familie Galjee langs en Daphne ging dat voor het eerst meemaken. Nou heeft ze een groot deel van de tijd geslapen, dus ze heeft lang niet alles meegekregen, maar het is toch leuk dat er weer zo'n kleine spruit aan de familie is toegevoegd. De afgelopen 3 jaar ieder jaar eentje. Daphne verblikt of verbloost niet als ze pieten of Sinterklaas ziet, maar dat zal ongetwijfeld komen doordat ze niet in de gaten heeft wat het allemaal betekent. Bij Dribbel heeft ze het Sinterklaasfeest gemist. Een nadeel van maar een dag in de week naar het kinderdagverblijf gaan, maar zoals gezegd; echt veel begrijpt ze er toch nog niet van. 

Onze kerst begon al een week eerder dit jaar, in de vorm van het "traditionele" etentje bij opa Jos. Jutta moet altijd werken met kerst en de week ervoor kan zij er wel bij zijn. Vandaar dat wij de 18e dus al aan de eerste kerstdis zaten. We waren dit jaar maar met zijn zessen, omdat Sander en Marcia niet van de partij konden zijn ivm ziekte van IJsbrand. Opa had lekker gekookt (volgend jaar eet Daphne gewoon mee) en voor de kinders waren er ook cadeautjes. Wat een feest!!! Daphne speelt er ontzettend veel mee, dus dat was goed uitgezocht!!

De week erna vierden we kerstavond bij ome Wim. Ook hij had allemaal cadeautjes gekocht, wat boffen die kinders toch met al die lieve mensen. Ook weer lekker gegeten en een gezellige, relaxte middag en avond gehad. Wederom hebben de kinderen zich hier voorbeeldig gedragen. Echt fijn dat je ze zo makkelijk mee kan nemen. Eerste kerstdag hebben we met zijn vieren doorgebracht. We vonden het allemaal al druk genoeg voor Daphne en Casper en we wilden de goden niet verzoeken door nog meer afspraken te maken. Marcel en ik hebben in de keuken gestaan om het eten voor 2e kerstdag voor te bereiden en natuurlijk was er ook genoeg tijd om met de kinderen te spelen. Dit zijn wel de momenten waarop je daar extra van geniet, helemaal omdat Marcel relatief drukke weken op het werk had gehad. Tweede kerstdag hebben wij de familie Galjee op bezoek gehad en voorzien van een natje en een droogje. En net als alle andere dagen was dit heel gezellig en relaxed. 

Marcel heeft tussen de feestdagen door gewoon gewerkt (lekker rustig op kantoor en weg), maar vrijdag de 31e heeft hij nog extra vrij genomen. Lekker een beetje aanrommelen in huis en spelen met de kinderen. 's Avonds is Daphne overal doorheen geslapen. We hebben Casper wel wakker gemaakt, maar die vroeg na ongeveer een minuut of hij alsjeblieft weer mocht gaan slapen. Na even wat kletsen met de buren en nog een drankje zijn wij bijtijds naar bed gegaan, omdat kinderen nou eenmaal geen rekening houden met de tijden dat hun ouders naar bed gaan. De volgende ochtend maakte Daphne het echter erg bont; ze begon al om 6 uur te kletsen. Wij hebben er een gewoonte van gemaakt om haar eerst maar te laten gaan, meestal valt ze dan vanzelf weer in slaap. Dat gebeurde nu ook, dus uiteindelijk begon ons nieuwe jaar om 7.30 uur. Alsnog best vroeg als je er om 2 uur in lag, maar dat kunnen we gelukkig nog wel hebben. 

En nu, na al die gekke feestdagen is het normale leven weer begonnen. Daphne heeft dit weekend het rijk alleen, Casper is logeren bij ome Arcel, tante Bianca en Rogier. Die komt in de loop van de middag weer thuis. Ik denk dat ze haar broertje wel heeft gemist, maar dat ze het stiekem ook wel lekker vond om de onverdeelde aandacht van papa en mama te hebben. 

Over een maandje gaat Casper naar school, dus zullen de dagen er hier sowieso heel anders uit gaan zien. Niet alleen voor Casper wordt dat een hele verandering, ook voor mama en Daphne. Papa heeft er naar alle waarschijnlijkheid het minste last van .

Nog wat feitjes van het consultatiebureau waar we eind december geweest zijn; Daphne is 70 cm lang en weegt 9400 gram. Ze doet het prima, ze denken dat het bij ons in het gezin allemaal wel lekker draait en heeft haar prikken goed doorstaan. We moeten in april weer terugkomen voor de volgende prik. 

Tot slot nog een paar foto's van onze trots.

Lieve groetjes en tot de volgende keer!!!